Reklama

Niedziela Łódzka

Dzieło wspólnoty w Łaskowicach

Niedziela łódzka 48/2012, str. 6-7

[ TEMATY ]

Kościół

Łódź

Ks. Mariusz Wojturski

Przedstawiciele parafian dziękują bp. Adamowi Lepie za przewodniczenie uroczystości jubileuszowej

Przedstawiciele parafian dziękują bp. Adamowi Lepie za przewodniczenie uroczystości jubileuszowej

Łaskowice, od stycznia 1988 r. jedna z ulic Łodzi, to dawna wieś o głębokich tradycjach chrześcijańskich, licząca ponad 700 lat. Nazwa Łaskowice wymieniana jest już w XIV wieku w dokumencie erekcyjnym parafii św. Mateusza w Pabianicach wydanym przez arcybiskupa gnieźnieńskiego Dobrogosta z Nowego Dworu. Ponieważ Łaskowice były filią parafii św. Mateusza w Pabianicach, a do kościoła parafialnego było dość daleko, w początkach lat 80. ks. prał. Stanisław Świerczek, proboszcz parafii pw. św. Mateusza w Pabianicach zainicjował starania na rzecz budowy kościoła filialnego. 25 października 1987 r. ówczesny ordynariusz łódzki bp Władysław Ziółek dokonał poświęcenia nowo wybudowanej świątyni - kościoła filialnego, obecnie kościoła parafialnego pw. Zesłania Ducha Świętego.

W bieżącym roku mija 25 lat od tego wydarzenia. W związku z tym w ostatnią sobotę października łaskowicka wspólnota obchodziła uroczystą celebrację jubileuszu. Na Eucharystię dziękczynną, której przewodniczył bp Adam Lepa, przybyli liczni zaproszeni goście: kapłani związani kiedyś z budową świątyni - ks. prał. Jan Szuba z Pabianic i ks. kan. Stanisław Mendel z Łaznowa, kapłani z dekanatu Łódź-Ruda, proboszczowie parafii sąsiadujących z Łaskowicami i kapłani z parafią zaprzyjaźnieni. Mimo szczególnie niesprzyjającej pogody, w uroczystości udział wzięli licznie zgromadzeni mieszkańcy parafii i goście. W bieżącym roku wspominamy 25. rocznicę wizyty Ojca św. Jana Pawła II w Łodzi. Dla uczczenia tego wydarzenia wspólnota parafialna ufundowała pamiątkową tablicę znajdującą się na frontonie kościoła, o której poświęcenie w czasie uroczystości został poproszony Ksiądz Biskup.

Reklama

KS. MARIUSZ WOJTURSKI: - Jako autorka projektu technicznego i kierownik budowy kościoła w Łaskowicach pamięta Pani kolejne etapy jego wznoszenia. Proszę przybliżyć historię świątyni, a także osoby, które przyczyniły się do jej powstania.

LUCYNA ŚMIECHOWICZ: - Ponieważ do kościoła parafialnego pw. św. Mateusza w Pabianicach było ok. 8 km z Łaskowic, spełnianie praktyk religijnych przez mieszkańców było znacznie utrudnione. Marzeniem ich było, aby kiedyś w Łaskowicach mógł powstać dom Boży. Wychodząc naprzeciw pragnieniom ludzi, ówczesny proboszcz parafii św. Mateusza w Pabianicach, ks. prał. Stanisław Świerczek, zainicjował starania na rzecz budowy kościoła w Łaskowicach. Ordynariusz diecezji łódzkiej bp Władysław Ziółek z wielką życzliwością odniósł się do tej inicjatywy. W początkach 1984 r. zawiązał się Społeczny Komitet Budowy Kościoła. Widoczne było ogromne zaangażowanie społeczności lokalnej. Wkrótce znaleźli się ofiarodawcy placu pod budowę kościoła. Byli nimi: Helena i Kazimierz Ścibor, Helena i Bronisław Przewies oraz Marianna i Tadeusz Filipczak. Budowę wspierali finansowo zarówno mieszkańcy Łaskowic, jak również wierni z Chocianowic, Gorzewa, Rypułtowic, Woli Zaradzyńskiej i innych miejscowości. Znaczącej pomocy finansowej udzielili kapłani: ks. prał. Stanisław Świerczek i ks. prał. Lucjan Jaroszka. W maju 1984 r. warszawski architekt mgr inż. Jerzy Stanisławski opracował projekt koncepcyjny kościoła. 29 stycznia 1985 r. Urząd Gminy w Pabianicach udzielił pozwolenia na budowę. 4 maja 1985 r. ks. prał. Stanisław Świerczek poświęcił plac pod budowę kościoła i rozpoczęto wykonywanie wykopów fundamentowych. Głównym niestrudzonym organizatorem budowy był ks. prał. Stanisław Świerczek, którego wspierali członkowie Społecznego Komitetu Budowy. Wielki bezinteresowny wkład w budowę wnieśli mieszkańcy Łaskowic i Chocianowic. To dzięki ich zapałowi, ofiarności, zaangażowaniu i zgodzie, wiele prac wykonano systemem gospodarczym. W lipcu 1985 r. ukończono fundamenty pod budowę kościoła, a w listopadzie prace budowlane części katechetycznej. 13 czerwca 1987 r. Ojciec Święty Jan Paweł II podczas Mszy św. na łódzkim lotnisku Lublinek poświęcił kamień węgielny, który wmurowano w lipcu tegoż roku. Pomimo rozlicznych trudności związanych z pozyskiwaniem materiałów budowlanych i odpowiedniego sprzętu, udało się ukończyć budowę kościoła w stanie surowym w połowie października 1987 r. 25 października 1987 r. bp Władysław Ziółek dokonał poświęcenia naszej świątyni. Od momentu poświęcenia kościoła niedzielne i świąteczne Eucharystie oraz nabożeństwa sprawowane były w Łaskowicach, a katechezę odbywającą się dotychczas w prywatnych domach przeniesiono do sali katechetycznej przy kościele.
22 maja 1988 r. w uroczystość Zesłania Ducha Świętego bp Władysław Ziółek poświęcił ofiarowane przez siebie tabernakulum oraz drewniany ołtarz i ambonkę wykonane przez miejscowego stolarza Karola Kołacza. W roku 1989 ks. inf. Stanisław Świerczek zakończył posługę proboszcza parafii św. Mateusza w Pabianicach i przekazał ją następcy ks. prał. Janowi Szubie, który wzorem swego poprzednika troszczył się o łaskowicki kościół. Dzięki jego staraniom w 1991 r. na kościele zamontowano wieżę, w 1994 r. wybudowano dzwonnicę a w 1997 r. na placu przed kościołem stanął krzyż upamiętniający 10-lecie poświęcenia kościoła.
W roku Wielkiego Jubileuszu Chrześcijaństwa - 1 września 2000 r. metropolita łódzki abp Władysław Ziółek erygował parafię pw. Zesłania Ducha Świętego w Łodzi-Łaskowicach. Jej proboszczem ustanowił ks. Andrzeja Chmieleckiego, który tworzył zręby parafii.

- Czy ustanowienie parafii i wybudowanie świątyni zaktywizowało mieszkańców Łaskowic?

- Parafia w Łaskowicach to niewielka wspólnota licząca ok. 440 osób. Należą do niej: ul. Łaskowice, część ul. Sanitariuszek, część ul. Biwakowej i ul. Ikara. Z chwilą powstania parafii życie religijne w Łaskowicach ożywiło się. Ksiądz Proboszcz i zaangażowani parafianie przygotowali świątynię do konsekracji. 15 czerwca 2003 r. abp Władysław Ziółek konsekrował kościół. Poświęcił ołtarz i ambonkę marmurową oraz tablicę pamiątkową znajdującą się na frontowej ścianie kościoła. 26 sierpnia 2007 r. Pasterz Kościoła łódzkiego ustanowił proboszczem parafii w Łaskowicach ks. Tomasza Falaka, który podjął troskę o Dom Boży i nauczanie w duchu Ewangelii.
Od sierpnia 2011 r. proboszczem parafii zostaje ustanowiony przez abp. Władysława Ziółka ks. Mariusz Wojturski, redaktor prowadzący łódzką edycję tygodnika „Niedziela”. Wzniesiony z potrzeby serca kościół przy ul. Łaskowice 66 już kolejny rok jest miejscem wspólnych zgromadzeń eucharystycznych. Centralne miejsce prezbiterium to marmurowy ołtarz i ambonka, które podobnie jak chrzcielnica zostały wykonane przez Jana Tomaszewskiego według mojego projektu. Ścianę ołtarzową w prezbiterium zdobi tryptyk przedstawiający Zesłanie Ducha Świętego. W nawach bocznych znajdują się ołtarze Miłosierdzia Bożego i Matki Bożej Nieustającej Pomocy z obrazami tytularnymi autorstwa Bogdana Berga. Wystrój świątyni dopełniają stacje drogi krzyżowej, które są darem Stanisławy Duraj oraz witraże przedstawiające dwunastu apostołów. Obrazy w prezbiterium oraz witraże wykonała Małgorzata Niewiadomska-Gralak.

- Jakie obecnie formy duszpasterstwa kształtują religijne oblicze łaskowickiej wspólnoty parafialnej?

- W życiu religijnym i duchowym parafii istotną role spełniają wspólnoty parafialne: dwa koła różańcowe, Wieczernik Modlitw za Kapłanów, Bielanki, asysta i służba liturgiczna ołtarza. Z wielką życzliwością i we współpracy z parafią pozostają miejscowe organizacje: łaskowicka Ochotnicza Straż Pożarna, Rada Osiedla „Nad Nerem” oraz Koło Gospodyń. Dziś, po 25 latach od momentu poświęcenia świątyni, za te wszystkie duchowe i materialne owoce, które zrodziły się w naszej wspólnocie, wyrażamy ogromną wdzięczność: Panu Bogu w Trójcy Świętej Jedynemu oraz tym, których ofiarność i wysiłek przyczyniły się do ich powstania. Zmarłym wypraszamy życie wieczne a żywym okazujemy wdzięczność i szacunek.

2012-11-23 13:21

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

„Wybudujesz!”

Niedziela toruńska 29/2014

[ TEMATY ]

Kościół

parafia

GABRIELA SIKORA

Kościół pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny i Świętych Aniołów Stróżów w Lidzbarku Welskim

Kościół pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny i Świętych Aniołów Stróżów w Lidzbarku Welskim

W 23. roku istnienia parafii pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny i Świętych Aniołów Stróżów w Lidzbarku Welskim Pan Bóg pozwolił wiernym i duszpasterzom przeżywać radość konsekracji kościoła. Świątynia jest owocem wiary parafian, wieloletniego trudu i ofiar oraz cierpliwego oczekiwania na uwieńczenie wszystkich tych starań

Uroczystość poświęcenia kościoła i ołtarza odbyła się 29 czerwca o godz. 15.
Konsekratorem i przewodniczącym ceremonii był biskup toruński Andrzej Suski. Mszę św. koncelebrowali proboszcz ks. kan. Marian Wiśniewski oraz licznie zaproszeni kapłani, wśród których byli również ci, co przed laty posługiwali w parafii, i ci, którzy z niej pochodzą.
Eucharystia rozpoczęła się procesyjnym wejściem pocztów sztandarowych szkół lidzbarskich, Strzeleckiego Bractwa Kurkowego, Ochotniczej Straży Pożarnej i grup parafialnych oraz służby liturgicznej i duchowieństwa do nieoświetlonego i nieozdobionego kościoła. Ks. kan. Marian Wiśniewski przedstawił początki istnienia parafii, a następnie poprosił Księdza Biskupa o dokonanie konsekracji świątyni. W imieniu osób, które fizyczne pracowały przy budowie kościoła, głos zabrali Mariola i Michał Cander.
Bp Andrzej Suski pobłogosławił wodę i pokropił nią wiernych oraz ściany kościoła i obnażony ołtarz, po czym nastąpiła Liturgia Słowa. Komentatorem poszczególnych części liturgii konsekracji był kleryk Piotr Śliwiński. W homilii bp Andrzej zwrócił szczególną uwagę na ołtarz – miejsce, na którym sprawowana jest Najświętsza Ofiara Jezusa Chrystusa. To właśnie na ołtarzu kapłański trud osiąga swój szczyt. Od ołtarza Pan Jezus kieruje ważne słowa, które kiedyś zostały wypowiedziane w Wieczerniku. Od ołtarza płynie ku wiernym błogosławieństwo. Ksiądz Biskup podkreślił, że „przez konsekrację oddajemy świątynię na zawsze Bogu po to, aby nas w niej gromadził, uświęcał i obdarzał swoimi łaskami. Ta świątynia powstała z tęsknoty ludzi tej dzielnicy za Panem Bogiem. Ofiary wspólnoty i te materialne oraz te niewymierne, jak dary modlitwy i cierpienia, są wpisane w każdą cząstkę tego kościoła. Każdy element tej świątyni jest wołaniem dla wszystkich pokoleń, że człowiek nie może się obejść bez Boga”. Kaznodzieja wyraził wdzięczność wobec Boga za to, że pobłogosławił budowie, którą szczęśliwie zakończono, wobec proboszcza, który „od początku prowadził budowę i wiele nocy nie przespał, kiedy trzeba było podejmować ważne decyzje”. Słowa podziękowania skierował również do współpracowników: księży wikariuszy, rady parafialnej, inżynierów, projektantów, artystów oraz tych, którzy modlitwą i ofiarą przyczynili się do powstania kościoła.
„Drodzy Bracia i Siostry, zbudowaliście piękną świątynię, z której możecie być dumni, ale najważniejsze zadanie nie zostało jeszcze zakończone. Oprócz murów mamy budować także Kościół żywy, świątynię w naszych sercach i rodzinach, budować wspólnotę, która będzie się tu gromadzić jako rodzina dzieci Bożych. W tej rodzinie ma być wzajemna miłość i nikt nie może być z niej wykluczony. Nikt ochrzczony nie może też obojętnie przechodzić obok swojej parafii” – mówił bp Andrzej. Na zakończenie homilii zapewnił o swojej modlitwie za wszystkich zgromadzonych na Liturgii i prosił o wspólną modlitwę, aby tworzyć żywą świątynię w Panu, tak jak oczekuje tego Jezus Chrystus.
Po Wyznaniu wiary odśpiewano Litanię do Wszystkich Świętych. Modlitwą tą wierni prosili o wstawiennictwo świętych i błogosławionych przed tronem miłosiernego Boga. Następnie Ksiądz Biskup odmówił modlitwę poświęcenia kościoła i ołtarza, po czym namaścił krzyżmem świętym ołtarz i ściany kościoła. Kolejnym elementem liturgii było okadzenie ołtarza i ścian świątyni, które dokonało się poprzez umieszczenie wielkiej kadzielnicy na środku ołtarza. Namaszczenia i okadzenia ścian kościoła bp Andrzej dokonał wspólnie z proboszczem ks. kan. Wiśniewskim. Stanowiło to najważniejszą chwilę ceremonii.
Ostatnim elementem liturgii konsekracji było oświetlenie ołtarza i kościoła. W uroczystej procesji wniesiono paschał oraz świece, które zapalone przez Księdza Biskupa zostały umieszczone przy ołtarzu. W 6 miejscach świątyni umieszczono świece – zacheuszki, czyli znaki konsekracyjne potwierdzające przekazanie kościoła na własność Bogu. Następnie procesjonalnie wniesiono kwiaty, upiększając kościół. W procesji z darami ofiarnymi delegacja parafii przyniosła monstrancję, przedstawiciele Urzędu Miasta – kustodię, delegacja kółek różańcowych i Akcji Katolickiej – ofiary pieniężne, budowniczowie kościoła – kronikę parafialną, leśnicy – owoce lasu, a przedstawiciele lidzbarskich szkół – stuły.
Delegacja rodzin parafii podziękowała Księdzu Biskupowi za dar modlitwy i konsekrację kościoła. W imieniu wspólnoty parafialnej przedstawiciele rady duszpasterskiej na ręce ks. kan. Wiśniewskiego, budowniczego kościoła, złożyli bukiet 23 róż i podziękowanie za jego trud i poświęcenie. Na zakończenie przemówił Ksiądz Proboszcz, dziękując Księdzu Biskupowi oraz wszystkim za wszelką pomoc, obecność i modlitwę. Po tym w świątyni rozległy się gromkie brawa wiernych, którzy w ten sposób wyrazili radość i wdzięczność za możliwość uczestniczenia w tak historycznej chwili.

CZYTAJ DALEJ

Prenumerata Tygodnika Katolickiego "Niedziela"

JAK ZAMÓWIĆ PRENUMERATĘ „NIEDZIELI”

CZYTAJ DALEJ

Podhale: wyruszyła XIII Góralska Pielgrzymka Rowerowa z Giewontu na Hel

2021-08-01 15:24

[ TEMATY ]

pielgrzymka

Pielgrzymka Rowerowa

Pielgrzymka 2021

facebook.com/Goralska-Pielgrzymka-Rowerowa-z-Giewontu-na-Hel-

67 rowerzystów, w tym jedna siostra zakonna w habicie, wyruszyło 1 sierpnia na XIII Góralską Pielgrzymkę Rowerową z Giewontu na Hel. Uczestnicy do celu dotrą po 7 dniach, do pokonania mają 1000 km przez całą Polskę.

Dla wielu uczestników pielgrzymki stanowi ona rekolekcje w drodze. - Codzienne uczestnictwo w Mszy świętej, indywidualna modlitwa i praca nad samym sobą. Coś, czego nie można zmierzyć żadną miarą. Dlatego rowerzyści z takiej pielgrzymki wracają zwykle wyciszeni, ale i żartując nieco po prostu "lżesji" - mówi ks. Tadeusz Skupień, kapłan z archidiecezji krakowskiej od lat biorący udział w pielgrzymce rowerowej na Hel. Wśród kapłanów jest też ks. Józef Milian.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję