Już po raz 32. pójdzie drogami, lasami i polami, przejdzie przez wsie i miasta. A po 10 dniach - po pokonaniu ponad 300 km - z radością i pokorą pochyli się do stóp Jasnogórskiej Madonny. 32. Piesza Pielgrzymka Rzeszowska do Częstochowy wyruszy w drogę 4 sierpnia pod hasłem „Matko żyjących chroń - otoczmy troską życie” oraz w intencji ogólnej - „Niesiemy pomoc Ojcu Świętemu, Kościołowi i Ojczyźnie”. Kierownikiem pielgrzymki jest ks. Stanisław Wujak.
Pielgrzymowanie to jedna z metod oddziaływania duszpasterskiego Kościoła, która zawsze cieszyła się olbrzymią popularnością. Pielgrzymowanie ma długą i niezwykle bogatą historię, sięgającą początków chrześcijaństwa. Te rekolekcje w drodze przypominają człowiekowi o najważniejszym celu jego życia oraz, że życie jest nieustanną drogą, czyli pielgrzymowaniem. W Polsce przez lata miały też silny wydźwięk patriotyczny i były symbolem wewnętrznej i duchowej wolności narodu.
Rzeszowską Pielgrzymkę na Jasną Górę zainicjował duszpasterz akademicki ks. Franciszek Rząsa, który 1973 r. po raz pierwszy wyruszył na pątniczy szlak w Pielgrzymce Warszawskiej. W 1977 r. wytyczył wraz z jednym ze studentów trasę rzeszowskiej pielgrzymki. Jednak jeszcze wiele trudności trzeba było pokonać, zanim w sierpniu 1978 r. na trasę wyruszyła I Piesza Pielgrzymka Rzeszowska. To pierwsze rzeszowskie pielgrzymowanie łączyło się jednak nadal z pielgrzymką warszawską, co powodowało zacieranie odrębności, więc pątnicy rzeszowscy z czasem wchodzili na Jasną Górę oddzielnie. Tymczasem liczba pielgrzymów rosła, dochodząc do kilku tysięcy. Najmniejsza liczebnie była oczywiście pierwsza pielgrzymka - 186 osób, największą czternasta z 1991 r. - ok. 5600 osób. Zazwyczaj ok. 3000 pielgrzymom towarzyszy ok. 50 kapłanów, 50 alumnów i 20 sióstr zakonnych.
Z biegiem lat wzrastała liczba pielgrzymów, coraz więcej ludzi szło z Tarnowa, dołączali się pielgrzymi z diecezji kieleckiej i potem też częstochowskiej. W tej sytuacji musiano wprowadzić zmiany organizacyjne, dokonując podziału według kryterium terytorialnego, czyli według większych ośrodków duszpasterskich diecezji przemyskiej. Po reorganizacji administracyjnej diecezji polskich w 1992 r. wszystkie pielgrzymki z południowo-wschodniej Polski skupiają i reprezentują trzy diecezje: rzeszowska, przemyska i sandomierska. Trasa Pielgrzymki Rzeszowskiej wiedzie przez cztery diecezje: rzeszowską, tarnowską, kielecką i częstochowską.
Tradycyjnie pielgrzymka rozpocznie się Mszą św. koncelebrowaną 4 sierpnia o 6.30 na palcu przy kościele Farnym. Potem na pielgrzymi szlak wyruszy 13 grup wraz z przewodnikami:
Św. Józef-Sebastian - ks. Marek Kiełbasa
Św. Kinga - ks. Marek Mijal
Św. Stanisław - ks. Jacek Gorzelany MS
Św. Jan z Dukli - ks. Mariusz Wawrzynek
Św. Albert - ks. Stanisław Szcząchor
Św. Kazimierz - ks. Tomasz Kozicki
Św. Barbara - ks. Jacek Piróg
Św. Jadwiga - ks. Paweł Ciba
Św. Andrzej - ks. Piotr Szot
Św. Wojciech - ks. Cz. Goraj, ks. P. Fortuna
Św. Urszula - ks. Piotr Mucha
Bł. Karolina - ks. Ryszard Tokarz
Św. Maksymilian - ks. Marek Marchut
Pielgrzymka to przedsięwzięcie religijne, rekolekcje w drodze, uczta duchowa. Ma program duszpasterski, na który składa się codzienna Eucharystia, Różaniec, Anioł Pański, czas ciszy i osobistej refleksji, Koronka do Miłosierdzia Bożego, wspólne modlitwy, śpiewy, Droga Krzyżowa, konferencje. Ważny jest drugi człowiek, rozmowa, podanie ręki. Pielgrzymka to pozostawienie codziennego życia i wsłuchanie się w Chrystusa. Ta wędrówka to pielgrzymka do sanktuarium własnego sumienia, aby pobyć tam sam na sam z Bogiem.

Wskazówki dla pielgrzymów

1. Pielgrzymka ma charakter pokutny dlatego:
a) zakazuje się palenia papierosów, picia wszelkich napojów alkoholowych oraz odłączania się od grupy w czasie marszu,
b) zakazuje się wspólnego nocowania kobiet i mężczyzn w jednym pomieszczeniu,
c) obowiązuje bezwzględnie strój skromny.

2. Na noclegi przychodzimy razem. Po kolacji zachowujemy ciszę, aby nie przeszkadzać innym w wypoczynku. Cisza nocna od godz. 22. Wobec gospodarzy nie mamy wymagań i swoim zachowaniem dajemy dobre świadectwo o pielgrzymach.

3. Uczestnicy pielgrzymki poniżej 18 roku życia powinni uzyskać zgodę rodziców i pielgrzymować pod okiem dorosłych opiekunów (innych pielgrzymów) oraz posiadać pisemną zgodę rodziców na podjęcie leczenia w razie stwierdzenia takiej konieczności przez lekarza.

4. Pielgrzym ma obowiązek w czasie pielgrzymki posiadać widoczny identyfikator odpowiadający danej grupie.

5. Każdy pielgrzym przed wyruszeniem w drogę zgłasza swój udział w pielgrzymce swojemu ks. proboszczowi i przedstawia organizującemu dokument takiego zgłoszenia.

6. Służbę porządkowych w czasie pielgrzymki mogą pełnić osoby, które ukończyły 18 lat i przeszły szkolenie z uzyskaniem zaświadczenia.

8. Wszelkich innych informacji na temat pielgrzymki udzielają organizujący poszczególne grupy.

Zabieramy ze sobą:

1. Dokumenty tożsamości: dowód osobisty, legitymacja szkolna, identyfikator pielgrzyma.

2. Strój praktyczny (wygodne, rozchodzone buty, coś od deszczu, bielizna, skarpetki w kilku kompletach, czapeczka lub kapelusz od słońca).

3. Chlebak, albo torba na ramię z prowiantem na cały dzień, bidon lub termos, nóż, łyżka, kubek.

4. Śpiwór lub gruby koc (każda sztuka bagażu musi być dobrze zapakowana, zabezpieczona przed deszczem).

5. Każdy pielgrzym powinien posiadać karimatę.

Wyżywienie:

1. Przestrzegamy przed nabywaniem żywności z przypadkowych źródeł i picia wody bez upewnienia się o jej zdatności.

2. Nie należy jeść lodów - są one bowiem najczęstszą przyczyną zatruć żołądkowych.

3. Bezinteresowna gościnność musi być traktowana ze szczególną wdzięcznością.

4. Należy zaopatrzyć się w trwałe kaloryczne produkty spożywcze (konserwy).

5. Organizatorzy zapewniają chleb i herbatę na trasie pielgrzymki.

Wskazania Służby Zdrowia:

Zabieramy ze sobą bandaże, talk, spirytus salicylowy, krem oraz stale używane leki i nosimy je w czasie drogi.
Każdy pątnik w miarę możliwości opatruje sam siebie i pomaga najbliższym. W ciężkich przypadkach należy zgłosić się do punktu sanitarnego. W przypadkach niedyspozycji fizycznej można uzyskać zgodę od ks. Przewodnika lub lekarza na opuszczenie grupy i jazdę samochodem. Samowolne opuszczanie grupy może pozbawić pielgrzyma oznak pielgrzymkowych i wyłączenia ze wspólnoty pielgrzymkowej.
Każdy pielgrzym powinien posiadać odpowiednie dokumenty potrzebne w razie korzystania ze szpitala poza naszym województwem (pesel, a małoletni zgodę rodziców na podjęcie leczenia). Każda grupa posiada do dyspozycji samochód ciężarowy przewożący bagaże. Samochody prywatne nie będą mogły towarzyszyć pielgrzymce (wyjątek - samochody zgłoszone i pozostające do dyspozycji kierownictwa).