Reklama

Prawdy Polaków zawsze aktualne

2018-03-14 11:07

Bogdan Nowak
Edycja szczecińsko-kamieńska 11/2018, str. V

Bogdan Nowak
Ks. prał. Konrad Herrmann (1929 – 2017)

Dane mi było odwiedzić przed grudniowym odejściem do wieczności ucznia wielkiego patrioty ks. Bolesława Domańskiego – ks. prał. Konrada Herrmanna, który ujawnił szereg informacji z życia legendarnego duchownego z Zakrzewia. W Szczecinie nawet mamy ulicę ks. dr. Bolesława Domańskiego. W tym roku obchodzimy 80-lecie ogłoszenia Pięciu Prawd Polaków spod znaku Rodła w Berlinie. Ks. Herrmann przez dwa lata był wikariuszem w parafii na Niebuszewie (1955-57).

Ks. prał. Konrad Herrmann (1929 – 2017) to renesansowa postać kapłana, tak bardzo różniąca się od innych, bo był duchownym otwartym na wszystkie bieżące wydarzenia. Osobowość bardzo zdecydowana, ogromnej wiedzy humanistycznej. Przede wszystkim był uczniem wielkiego patrioty ks. dr. Bolesława Domańskiego (1872 – 1939) z Zakrzewia. Chętnie radzili się go rozmaici prominenci, intelektualiści i aktorzy, ale także zwykli ludzie. Ten zielonogórski kapłan kochał wszystkich, bo tak został wychowany w duchu Pięciu Prawd Polaków spod znaku Rodła.

– Urodziłem się w 1929 r. we wsi Dzierżążno niedaleko Zakrzewa – wspominał ks. Konrad Herrmann. – Ochrzczony zostałem w Złotowie. Gdy miałem sześć lat, zmarł mi ojciec. Miałem jeszcze trzech starszych braci, którzy jako żołnierze niemieccy (mieliśmy wtedy obowiązkowo obywatelstwo niemieckie) zginęli na froncie. Z rodzeństwa żyje tylko moja siostra, która w czasie wojny, pracując przymusowo w fabryce amunicji, straciła trzy palce u ręki; dziś jest emerytowaną bibliotekarką. W 1935 r. mama posłała mnie do polskiej szkoły w Zakrzewiu, gdzie od 1903 r. proboszczem i działaczem na rzecz miejscowych Polaków był aż do swej śmierci w 1939 r. ks. Bolesław Domański. Ten kapłan dwóch doktoratów po to utworzył polską szkołę w Zakrzewie, by polskie dzieci nie zostały zgermanizowane. Gdybyśmy poszli do niemieckiej szkoły podstawowej, w której wszystkiego uczono po niemiecku, to w naturalny sposób zostalibyśmy zgermanizowani. Z takiej szkoły można było tylko pójść do niemieckiego gimnazjum. Ks. Domańskiemu zależało, byśmy zachowali polski język i tożsamość narodową. Godzi się podkreślić, że ks. Domański przekształcił Zakrzewo w silny ośrodek polskości w Niemczech. Poza organizacją życia parafialnego (m.in. pielgrzymki na Jasną Górę, do Ostrej Bramy we Wilnie, na Górę Świętej Anny oraz polonijną do Rzymu) rozbudował kościół, wznosząc kaplicę maryjną z wystrojem religijno-narodowym (Królowa Polski w otoczeniu świętych polskich i herby narodowe). To z jego inicjatywy powstawały polskie sklepy, założył ośrodek zdrowia i przedszkole, polski bank oraz spółdzielnię „Rolnik”. W Zakrzewie, które liczyło zaledwie 1200 mieszkańców, mieliśmy też Dom Polski z własną orkiestrą i chórem, gdzie odbywały się różne uroczystości patriotyczne. Do dziś przypominam sobie hymn, który rozpoczynał każdą taką imprezę polonijną: „Nie ustaniem w walce/ siłę słuszności mamy/ i mocą tej słuszności/ wytrwamy i wygramy.

Reklama

Bogdan Nowak: – Jakim człowiekiem był ks. dr Bolesław Domański?

Ks. Prał. Konrad Herrmann: – Nie tylko był wielkim patriotą, cieszącym się ogromnym autorytetem moralnym, ale także znakomitym duszpasterzem. Wszystkich swoich wiernych zachęcał do częstego korzystania z sakramentów pojednania i Eucharystii. Wprowadził tzw. wczesną Komunię św. dla dzieci, co zresztą zalecał papież Pius X. Ja do takiej Pierwszej Komunii św. przystąpiłem w wieku sześciu lat, do której przygotowywał mnie sam ks. Domański. Tenże zakrzewski długoletni proboszcz i działacz społeczny, idąc na spacer, nie przechodził obok nikogo obojętnie, każdego o coś zapytał, a pracującego pozdrowił staropolskim „Szczęść Boże!”. Młodych zachęcał do poświęcania się nauczycielstwu, gdyż uważał, że ziemia złotowska, a nawet cała Polonia niemiecka powinna mieć własnych nauczycieli, by nie trzeba ich importować z Polski.

– Po ukończeniu polskiej szkoły podstawowej trafił Ksiądz do polskiego gimnazjum w Kwidzyniu...


– Było to zaraz po Wielkanocy 1939 r. Stało się to możliwe dzięki staraniom ks. Bolesława Domańskiego. Gimnazjum istniało już prawie dwa lata. Na jego otwarciu w listopadzie 1937 r. prezes Związku Polaków w Niemczech ks. Domański powiedział wymownie: „Witam z niekłamaną i najszczerszą radością to nowo narodzone dziecię naszej kultury rodzimej, gimnazjum tutejsze, z taką nadzieją, z taką wiarą, z takim przekonaniem, że z uczelni kwidzyńskiej wyjdą mężowie szlachetni, zacni, całym sercem oddani sprawie ludu polskiego, dobrzy i dzielni Polacy”.
Po zdaniu egzaminu wstępnego zostałem przyjęty do polskiego gimnazjum, co było dla mnie ogromną radością. To zadowolenie trwało krótko, gdyż po południu 25 sierpnia 1939 r. cały budynek gimnazjalny został otoczony przez esesmanów. Wszystkich nas załadowano w brutalny sposób do autobusów i wywieziono w kierunku Elbląga. Czuliśmy się bezpiecznie wśród naszych nauczycieli i wychowawców, mimo że byliśmy z dala od rodzinnych domów. Nikt z nas wtedy nawet nie zapłakał. Umieszczono nas w zakładzie dla psychicznie chorych w Tapiau niedaleko Królewca. W tej lecznicy nie było już pacjentów, gdyż dwa lata wcześniej zostali uśmierceni przez lekarzy. Władysław Gębik w swojej książce „Chłopcy z Rzeczpospolitej kwidzyńskiej” stwierdza, że taki sam los miał nas spotkać. To, co tam przeszedłem zaledwie jako dziesięciolatek, utrwaliło się w mojej pamięci na zawsze. Jeszcze teraz śnią się mi maszerujący Niemcy. Przypominam sobie, jak pewnego dnia komendant naszego obozu stanął w drzwiach i powiedział, że Gdańsk jest niemiecki. Potem jechaliśmy gdzieś nad morze, wreszcie statkiem do Świnoujścia.

– Czy tylko na patriotyczne i charytatywne wychowanie Księdza Prałata wywarł wpływ ks. Bolesław Domański?

– Duszpasterstwo ks. Bolesława Domańskiego w Zakrzewie zaowocowało licznymi powołaniami kapłańskimi. On wychowywał rodziców, a ci z kolei mieli dobroczynny wpływ na swoje dzieci. Powołanie kapłańskie rodzi się właśnie w rodzinie. Z niewielkiego Zakrzewa aż dwudziestu chłopaków zostało kapłanami, podczas, gdy z mojej parafii, liczącej 30 tys. mieszkańców, w ciągu 30 lat wyszło 18 księży. Ks. Domański kładł nacisk na wychowanie wiernych w duchu eucharystycznym. Oczywiście, moja mama Marta była również tą osobą, która swoją pobożnością i patriotyzmem w tak trudnych czasach kształtowała moje powołanie kapłańskie. Należała też do Związku Polaków w Niemczech. Z uwagi na to, że tak wcześnie owdowiała, mieszkała ze mną, towarzysząc mi swoją radą i modlitwą. Zmarła w roku 1976.

Po zakończeniu wojny Konrad Herrmann został nauczycielem. Potem poszedł do gimnazjum, by zdać maturę w 1950 r. W tym samym roku wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego w Gorzowie Wlkp., kierując się powołaniem zrodzonym wskutek przemożnego wpływu ks. Bolesława Domańskiego i klimatu własnego domu rodzinnego, szczególnie jego ukochanej matki. Święcenia kapłańskie otrzymał 5 czerwca 1955 r. z rąk arcybiskupa poznańskiego Walentego Dymka. Potem utalentowany i ambitny ks. Herrmann chciał studiować w Rzymie, ale ówczesne władze państwowe nie wydały mu paszportu. Musiał zatem zadowolić się studiami krajowymi: jednocześnie studiował teologię moralną na KUL-u i zaocznie germanistykę na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu (gdyż ten język dobrze znał od dzieciństwa). Na KUL-u otrzymał licencjat i magisterium teologii moralnej, natomiast w Poznaniu – magisterium z filologii germańskiej. Ks. mgr Konrad Herrmann zanim trafił w 1969 r. do parafii pw Najświętszego Zbawiciela w Zielonej Górze, duszpasterzował m.in. w Szczecinie i Gorzowie Wlkp.

Ks. prał. Konrad Hermann w swojej szerokiej pracy kapłańskiej w Zielonej Górze dał się poznać jako wielki przyjaciel niepełnosprawnych. To właśnie jego dziełem jest Dom Brata Alberta i Hospicjum w Zielonej Górze.

Tagi:
ksiądz

Pomnik ks. Jankowskiego zostanie przeniesiony?

2018-12-10 18:18

tk, trojmiasto.pl / Gdańsk (KAI)

Nie ma miejsca w przestrzeni publicznej dla pomnika księdza Jankowskiego - stwierdził prezydent Gdańska Paweł Adamowicz podczas poniedziałkowej konferencji prasowej. Dokąd trafi statua księdza, która stoi na skwerze między ul. Mniszki i Stolarską od 2012 r. - nie wiadomo. Paweł Adamowicz zadeklarował, że pomnik zostanie przeniesiony "kulturalnie i z poszanowaniem zasad" - podaje portal trojmiasto.pl

Krzysztof Rakowski/wikipedia.pl
Pomnik ks. Jankowskiego w Gdańsku

To reakcja na ubiegłotygodniowy reportaż „Dużego Formatu” Gazety Wyborczej. Opisano w nim traumatyczne wspomnienia Barbary Borowieckiej, która twierdzi, że jako dziecko była wielokrotnie molestowana przez ks. Henryka Jankowskiego. Z treści reportażu wynika, że dzieci wykorzystanych seksualnie przez późniejszego kapelana "Solidarności" mogło być więcej.

Do publikacji odniosła się dziś gdańska Kuria oświadczając, że przeciwko ks. Jankowskiemu nie wpłynęły żadne doniesienia potwierdzające zarzuty podnoszone w mediach. Archidiecezja Gdańska wyraziła „gotowość podjęcia próby rzeczowego i zgodnego z prawdą zbadania wszystkich możliwych aspektów tej sprawy, w myśl Wytycznych Konferencji Episkopatu Polski”.

W oświadczeniu zacytowano też fragment Wytycznych, w którym stwierdza się, że "gdyby oskarżenie zostało wniesione przeciwko zmarłemu duchownemu, nie należy wszczynać dochodzenia kanonicznego, chyba że zasadnym wydałoby się wyjaśnienie sprawy dla dobra Kościoła".

W sprawie pomnika stanowisko chce zająć także Rada Miasta Gdańska. Największy klub Platformy Obywatelskiej przedstawi swoje stanowisko jeszcze przed sesją, która odbędzie się we wtorek 11 grudnia. Jej przewodniczący Piotr Borawski w mediach społecznościowych otwarcie opowiada się za usunięciem postumentu.

Pomnik odsłonięto w 2012 r., w rocznicę wydarzeń Sierpnia`80, dwa lata po śmierci księdza.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Moje pismo Tęcza - 7/8 2018

Kiedy obowiązuje post?

Ks. Ryszard Kamiński
Edycja płocka 9/2003

Bożena Sztajner

Moi rodzice opowiadali mi, że kiedyś w okresie Wielkiego Postu wypalano nawet garnki, żeby nie została w nich ani odrobina tłuszczu. Dziś praktyka postu w Kościele jakby złagodniała. Przykazanie kościelne mówi o czasach pokuty, ale pozostaje problem, jak rozumieć te "czasy pokuty". Czy 19 marca, w czasie Wielkiego Postu, można zawrzeć sakrament małżeństwa z weselem? Czy w piątek można iść na dyskotekę? Czy w Adwencie można się bawić? Czy post nadal obowiązuje w Kościele?

Czwarte przykazanie kościelne, które dotyczy tych spraw, brzmi: "Zachowywać nakazane posty i wstrzemięźliwość od pokarmów mięsnych, a w okresach pokuty powstrzymywać się od udziału w zabawach". Wydaje się, że najważniejszym wyrażeniem w tak sformułowanym przykazaniu jest słowo "pokuta". Katechizm Kościoła Katolickiego precyzuje, że chodzi tutaj o pokutę wewnętrzną, która polega na nawróceniu serca, przemianie postaw, radykalnej zmianie całego życia na lepsze. To jest podstawowa, prawdziwa wartość pokuty, jej sedno. Takiej pokuty oczekuje od chrześcijanina Pan Bóg i Kościół. Chrześcijanie są zobowiązani do jej praktykowania cały czas. Ponieważ jednak różnie z tym bywa w ciągu kolejnych dni i miesięcy, Kościół ustanowił dni i okresy pokuty, gdy koniecznie należy praktykować czyny pokutne, które wspomagają nawrócenie serca.
Jakie są te czyny pokutne? Wykładnia do omawianego przykazania podana przez Sekretarza Generalnego Episkopatu Polski wylicza: "modlitwa, uczynki pobożności i miłości, umartwienie przez wierniejsze pełnienie obowiązków, wstrzemięźliwość od pokarmów mięsnych i post". Czas zaś pokuty, określony przez czwarte przykazanie, to poszczególne piątki całego roku i Wielki Post. We wszystkie piątki całego roku oraz w Środę Popielcową i Wigilię Bożego Narodzenia (o ile nie przypada wtedy IV niedziela Adwentu), obowiązuje chrześcijanina powstrzymanie się od spożywania pokarmów mięsnych, gdy ukończył on 14 rok życia. Zaleca się jednak, aby także młodsze osoby wprowadzać do tej praktyki, nie czekając aż osiągną one 14 lat. Warto jeszcze dodać, że według Konstytucji Apostolskiej Paenitemini zakaz spożywania pokarmów mięsnych nie oznacza zakazu spożywania nabiału i jaj oraz przyprawiania potraw tłuszczami zwierzęcymi.
Prymas Polski (to także ważne) udzielił dyspensy od obowiązku powstrzymania się od potraw mięsnych w piątki wszystkim, którzy stołują się w zakładach zbiorowego żywienia, gdzie nie są przestrzegane przepisy postne, a także takim osobom, które nie mają możności wyboru potraw, a muszą spożywać to, co jest dostępne do spożycia. Dyspensa ta nie dotyczy jednak Wielkiego Piątku, Środy Popielcowej i Wigilii Bożego Narodzenia. Zatem w te trzy dni obowiązuje w każdych okolicznościach powstrzymanie się od spożywania potraw przyrządzonych z mięsa.
Po wyjaśnieniu wymagań IV przykazania kościelnego w odniesieniu do wstrzemięźliwości od pokarmów mięsnych, zwróćmy uwagę na "nakazane posty" w tym przykazaniu. Post może być jakościowy i ilościowy. Ten pierwszy dotyczy niespożywania określonych pokarmów, np. mięsa. Ilościowy zaś polega, według wyżej wspomnianej Konstytucji Apostolskiej, na spożyciu jednego posiłku dziennie do syta i dopuszcza możliwość przyjęcia "trochę pokarmu rano i wieczorem". Taki post obowiązuje wszystkich wiernych między 18 a 60 rokiem życia w Środę Popielcową i w Wielki Piątek. Należy tutaj powtórzyć wcześniej napisane słowa, że ci, którzy nie mają 18 lat, właściwie od dzieciństwa powinni być wychowywani do spełniania tej praktyki. Błędem byłoby stawianie tego wymagania dopiero od wieku pełnoletności. Racje wydają się oczywiste i nie ma potrzeby ich przywoływania w tym miejscu.
Gdy chrześcijanin podlega uzasadnionej niemożności zachowania wstrzemięźliwości w piątek, powinien podjąć inne formy pokuty (niektóre z nich zostały przytoczone wcześniej). Natomiast post ilościowy i jakościowy w dwa dni w roku: Wielki Piątek i Środę Popielcową, powinien być koniecznie zachowywany. Winien rozumieć to każdy chrześcijanin, nawet ten, który słabo praktykuje wiarę. Dyspensa Księdza Prymasa, o której wspomniałem wcześniej, nie dotyczy zachowania postu w te dwa dni roku. Ci zaś, którzy z niej korzystają, powinni pomodlić się w intencji Ojca Świętego, złożyć ofiarę do skarbonki z napisem "jałmużna postna", lub częściej spełniać uczynki miłosierdzia.
Jeszcze kilka słów o zabawach. Powstrzymywanie się od udziału w nich obowiązuje we wszystkie piątki roku i przez cały Wielki Post, łącznie z dniem św. Józefa (19 marca) - jeśli wtedy trwa jeszcze Wielki Post. Adwent nie został zaliczony do czasów pokuty, dobrze jednak byłoby w tym czasie powstrzymać się od udziału w zabawach, zachowując starą i dobrą polską tradycję - Adwent trwa bardzo krótko, a karnawał jest tak blisko. W Adwencie zaś - co staje się coraz powszechniejszą praktyką - jest wiele spotkań opłatkowych, które mają inny charakter. Warto je upowszechniać i pozostawać w radosnym, pełnym nadziei oczekiwaniu na przyjście Zbawiciela w tajemnicy Bożego Narodzenia.

Od marca 2014 r. obowiązuje nowa wersja IV przykazania kościelnego

Przeczytaj także: Nowa wersja IV przykazania kościelnego - powstrzymanie się od zabaw tylko w Wielkim Poście
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Abp Ryś: Maryjo, jesteś szczęśliwa, bo owocujesz Bogiem

2018-12-15 09:23

xpk / Częstochowa (KAI)

- Jesteś błogosławiona, bo jesteś szczęśliwa, bo owocujesz Bogiem – mówił na Jasnej Górze abp Grzegorz Ryś. Metropolita łódzki wygłosił rozważanie podczas Apelu Jasnogórskiego.

Piotr Drzewiecki
Abp Grzegorz Ryś

Odwołując się do psalmu responsoryjnego metropolita łódzki powiedział: "Szczęśliwy człowiek, który nie idzie za radą występnych, nie wchodzi na drogę grzeszników i nie zasiada w gronie szyderców, lecz w Prawie Pańskim upodobał sobie i rozmyśla nad nim dniem i nocą. On jest jak drzewo zasadzone nad płynącą wodą, które wydaje owoc w swoim czasie. Liście jego nie więdną, a wszystko, co czyni, jest udane".

Biskup zaznaczył, że jest to psalm, który nas stawia na rozstaju dróg. "Można pójść drogą sprawiedliwych, ale można też pójść drogą grzeszników - można pójść drogą występnych. Patrzymy na ten psalm i widzimy Maryję, która miała w życiu męstwo wybrać, która miała w życiu męstwo zdecydować, która miała w sobie dość męstwa, żeby wziąć odpowiedzialność najpierw za Ciebie, kiedy zostałeś poczęty w Jej łonie. Potem miała odwagę wziąć odpowiedzialność za Kościół, który Jej powierzyłeś jako Matce na Golgocie" - powiedział abp Ryś.

Metropolita wskazywał, że Maryja jest szczęśliwa, bo nie weszła na drogę grzeszników i nie znała grzechu. "Szczęśliwa, bo jest zaprzeczeniem tych wszystkich naszych wyobrażeń, że szczęście jest w grzechu. Maryjo jesteś szczęśliwa, bo jesteś bezgrzeszna. Jesteś szczęśliwa, bo upodobałaś sobie w Prawie Pańskim, bo jesteś osobą modlitwy, bo jesteś Osobą modlitwy dniem i nocą. Jesteś szczęśliwa, bo zasadzona nad płynącą wodą, która jest Duch Święty - mówił abp Ryś. - Jesteś szczęśliwa, bo wydałaś i wydajesz ciągle owoc w swoim czasie. Błogosławiony jest Twój owoc – Jezus. Jesteś błogosławiona, bo jesteś szczęśliwa, bo owocujesz Bogiem. Jakie to jest szczęście owocować Bogiem. Twoje liście nie więdną, a wszystko co czynisz jest udane!" – wskazał metropolita łódzki.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Jestem od poczęcia

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem