Reklama

Prawdy Polaków zawsze aktualne

2018-03-14 11:07

Bogdan Nowak
Edycja szczecińsko-kamieńska 11/2018, str. V

Bogdan Nowak
Ks. prał. Konrad Herrmann (1929 – 2017)

Dane mi było odwiedzić przed grudniowym odejściem do wieczności ucznia wielkiego patrioty ks. Bolesława Domańskiego – ks. prał. Konrada Herrmanna, który ujawnił szereg informacji z życia legendarnego duchownego z Zakrzewia. W Szczecinie nawet mamy ulicę ks. dr. Bolesława Domańskiego. W tym roku obchodzimy 80-lecie ogłoszenia Pięciu Prawd Polaków spod znaku Rodła w Berlinie. Ks. Herrmann przez dwa lata był wikariuszem w parafii na Niebuszewie (1955-57).

Ks. prał. Konrad Herrmann (1929 – 2017) to renesansowa postać kapłana, tak bardzo różniąca się od innych, bo był duchownym otwartym na wszystkie bieżące wydarzenia. Osobowość bardzo zdecydowana, ogromnej wiedzy humanistycznej. Przede wszystkim był uczniem wielkiego patrioty ks. dr. Bolesława Domańskiego (1872 – 1939) z Zakrzewia. Chętnie radzili się go rozmaici prominenci, intelektualiści i aktorzy, ale także zwykli ludzie. Ten zielonogórski kapłan kochał wszystkich, bo tak został wychowany w duchu Pięciu Prawd Polaków spod znaku Rodła.

– Urodziłem się w 1929 r. we wsi Dzierżążno niedaleko Zakrzewa – wspominał ks. Konrad Herrmann. – Ochrzczony zostałem w Złotowie. Gdy miałem sześć lat, zmarł mi ojciec. Miałem jeszcze trzech starszych braci, którzy jako żołnierze niemieccy (mieliśmy wtedy obowiązkowo obywatelstwo niemieckie) zginęli na froncie. Z rodzeństwa żyje tylko moja siostra, która w czasie wojny, pracując przymusowo w fabryce amunicji, straciła trzy palce u ręki; dziś jest emerytowaną bibliotekarką. W 1935 r. mama posłała mnie do polskiej szkoły w Zakrzewiu, gdzie od 1903 r. proboszczem i działaczem na rzecz miejscowych Polaków był aż do swej śmierci w 1939 r. ks. Bolesław Domański. Ten kapłan dwóch doktoratów po to utworzył polską szkołę w Zakrzewie, by polskie dzieci nie zostały zgermanizowane. Gdybyśmy poszli do niemieckiej szkoły podstawowej, w której wszystkiego uczono po niemiecku, to w naturalny sposób zostalibyśmy zgermanizowani. Z takiej szkoły można było tylko pójść do niemieckiego gimnazjum. Ks. Domańskiemu zależało, byśmy zachowali polski język i tożsamość narodową. Godzi się podkreślić, że ks. Domański przekształcił Zakrzewo w silny ośrodek polskości w Niemczech. Poza organizacją życia parafialnego (m.in. pielgrzymki na Jasną Górę, do Ostrej Bramy we Wilnie, na Górę Świętej Anny oraz polonijną do Rzymu) rozbudował kościół, wznosząc kaplicę maryjną z wystrojem religijno-narodowym (Królowa Polski w otoczeniu świętych polskich i herby narodowe). To z jego inicjatywy powstawały polskie sklepy, założył ośrodek zdrowia i przedszkole, polski bank oraz spółdzielnię „Rolnik”. W Zakrzewie, które liczyło zaledwie 1200 mieszkańców, mieliśmy też Dom Polski z własną orkiestrą i chórem, gdzie odbywały się różne uroczystości patriotyczne. Do dziś przypominam sobie hymn, który rozpoczynał każdą taką imprezę polonijną: „Nie ustaniem w walce/ siłę słuszności mamy/ i mocą tej słuszności/ wytrwamy i wygramy.

Reklama

Bogdan Nowak: – Jakim człowiekiem był ks. dr Bolesław Domański?

Ks. Prał. Konrad Herrmann: – Nie tylko był wielkim patriotą, cieszącym się ogromnym autorytetem moralnym, ale także znakomitym duszpasterzem. Wszystkich swoich wiernych zachęcał do częstego korzystania z sakramentów pojednania i Eucharystii. Wprowadził tzw. wczesną Komunię św. dla dzieci, co zresztą zalecał papież Pius X. Ja do takiej Pierwszej Komunii św. przystąpiłem w wieku sześciu lat, do której przygotowywał mnie sam ks. Domański. Tenże zakrzewski długoletni proboszcz i działacz społeczny, idąc na spacer, nie przechodził obok nikogo obojętnie, każdego o coś zapytał, a pracującego pozdrowił staropolskim „Szczęść Boże!”. Młodych zachęcał do poświęcania się nauczycielstwu, gdyż uważał, że ziemia złotowska, a nawet cała Polonia niemiecka powinna mieć własnych nauczycieli, by nie trzeba ich importować z Polski.

– Po ukończeniu polskiej szkoły podstawowej trafił Ksiądz do polskiego gimnazjum w Kwidzyniu...


– Było to zaraz po Wielkanocy 1939 r. Stało się to możliwe dzięki staraniom ks. Bolesława Domańskiego. Gimnazjum istniało już prawie dwa lata. Na jego otwarciu w listopadzie 1937 r. prezes Związku Polaków w Niemczech ks. Domański powiedział wymownie: „Witam z niekłamaną i najszczerszą radością to nowo narodzone dziecię naszej kultury rodzimej, gimnazjum tutejsze, z taką nadzieją, z taką wiarą, z takim przekonaniem, że z uczelni kwidzyńskiej wyjdą mężowie szlachetni, zacni, całym sercem oddani sprawie ludu polskiego, dobrzy i dzielni Polacy”.
Po zdaniu egzaminu wstępnego zostałem przyjęty do polskiego gimnazjum, co było dla mnie ogromną radością. To zadowolenie trwało krótko, gdyż po południu 25 sierpnia 1939 r. cały budynek gimnazjalny został otoczony przez esesmanów. Wszystkich nas załadowano w brutalny sposób do autobusów i wywieziono w kierunku Elbląga. Czuliśmy się bezpiecznie wśród naszych nauczycieli i wychowawców, mimo że byliśmy z dala od rodzinnych domów. Nikt z nas wtedy nawet nie zapłakał. Umieszczono nas w zakładzie dla psychicznie chorych w Tapiau niedaleko Królewca. W tej lecznicy nie było już pacjentów, gdyż dwa lata wcześniej zostali uśmierceni przez lekarzy. Władysław Gębik w swojej książce „Chłopcy z Rzeczpospolitej kwidzyńskiej” stwierdza, że taki sam los miał nas spotkać. To, co tam przeszedłem zaledwie jako dziesięciolatek, utrwaliło się w mojej pamięci na zawsze. Jeszcze teraz śnią się mi maszerujący Niemcy. Przypominam sobie, jak pewnego dnia komendant naszego obozu stanął w drzwiach i powiedział, że Gdańsk jest niemiecki. Potem jechaliśmy gdzieś nad morze, wreszcie statkiem do Świnoujścia.

– Czy tylko na patriotyczne i charytatywne wychowanie Księdza Prałata wywarł wpływ ks. Bolesław Domański?

– Duszpasterstwo ks. Bolesława Domańskiego w Zakrzewie zaowocowało licznymi powołaniami kapłańskimi. On wychowywał rodziców, a ci z kolei mieli dobroczynny wpływ na swoje dzieci. Powołanie kapłańskie rodzi się właśnie w rodzinie. Z niewielkiego Zakrzewa aż dwudziestu chłopaków zostało kapłanami, podczas, gdy z mojej parafii, liczącej 30 tys. mieszkańców, w ciągu 30 lat wyszło 18 księży. Ks. Domański kładł nacisk na wychowanie wiernych w duchu eucharystycznym. Oczywiście, moja mama Marta była również tą osobą, która swoją pobożnością i patriotyzmem w tak trudnych czasach kształtowała moje powołanie kapłańskie. Należała też do Związku Polaków w Niemczech. Z uwagi na to, że tak wcześnie owdowiała, mieszkała ze mną, towarzysząc mi swoją radą i modlitwą. Zmarła w roku 1976.

Po zakończeniu wojny Konrad Herrmann został nauczycielem. Potem poszedł do gimnazjum, by zdać maturę w 1950 r. W tym samym roku wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego w Gorzowie Wlkp., kierując się powołaniem zrodzonym wskutek przemożnego wpływu ks. Bolesława Domańskiego i klimatu własnego domu rodzinnego, szczególnie jego ukochanej matki. Święcenia kapłańskie otrzymał 5 czerwca 1955 r. z rąk arcybiskupa poznańskiego Walentego Dymka. Potem utalentowany i ambitny ks. Herrmann chciał studiować w Rzymie, ale ówczesne władze państwowe nie wydały mu paszportu. Musiał zatem zadowolić się studiami krajowymi: jednocześnie studiował teologię moralną na KUL-u i zaocznie germanistykę na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu (gdyż ten język dobrze znał od dzieciństwa). Na KUL-u otrzymał licencjat i magisterium teologii moralnej, natomiast w Poznaniu – magisterium z filologii germańskiej. Ks. mgr Konrad Herrmann zanim trafił w 1969 r. do parafii pw Najświętszego Zbawiciela w Zielonej Górze, duszpasterzował m.in. w Szczecinie i Gorzowie Wlkp.

Ks. prał. Konrad Hermann w swojej szerokiej pracy kapłańskiej w Zielonej Górze dał się poznać jako wielki przyjaciel niepełnosprawnych. To właśnie jego dziełem jest Dom Brata Alberta i Hospicjum w Zielonej Górze.

Tagi:
ksiądz

Posłowie odrzucili petycję ws. obniżenia wynagrodzeń dla księży

2018-06-07 14:25

Artur Stelmasiak

sejm.gov.pl

Sejmowa komisja do Spraw Petycji jednoznacznie odrzuciła petycję o zmianie Karty Nauczyciela, by osoby duchowne otrzymywały za lekcje religii jedynie 10 proc. dotychczasowego wynagrodzenia.

Posłowie ze wszystkich ugrupowań parlamentarnych byli zgodni i żaden polityk nie opowiedział się za dalszym procedowaniem nad postulatem radykalnego obniżenia wynagrodzenia dla kapłanów. Tym razem nawet posłowie Platformy Obywatelskiej i Nowoczesnej byli zgodni z opinią resortu edukacji. - Pani minister negatywnie odnosi się do propozycji zawartej w tej petycji - mówiła na komisji Ewa Staniszewska z Ministerstwa Edukacji Narodowej.

Wiceprzewodnicząca komisji poseł Urszula Augustyn (PO) mówiła, że petycja jest niezgodna z Kodeksem Pracy, który jednoznacznie podkreśla, iż każdy pracownik ma prawo do godziwego wynagrodzenia za pracę. Prawo Pracy zakazuje jakiejkolwiek dyskryminacji. - Zakazuje tego również artykuł 32 konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej oraz ratyfikowane przez Polskę umowy międzynarodowe, jak antydyskryminacyjna konwencja genewska w zakresie zatrudniania z 1958 roku - mówiła Augustyn. - Zakładamy więc, że nauczyciele wykonujący tę samą pracę powinni otrzymywać godziwe wynagrodzenie i tutaj kwestia rasy, płci, czy stanu duchownego nie może wchodzi w rachubę. Dlatego nie powinniśmy zajmować się dalej tą petycją i postuluję, aby uznać jej niezasadność.

Również stały doradca prawny komisji wskazał na niekonstytucyjność postulatów zawartych w petycji, bo za tę samą pracę przysługuje wynagrodzenie liczone według tych samych zasad. - Nie może być mowy o gorszym traktowaniu żadnych nauczycieli. A zatem jest rekomendacja, by nie uwzględniać tej petycji. Czy są jakieś uwagi? - pytał poseł Sławomir Piechota, przewodniczący komisji. - Nie ma żadnych uwag. Zatem komisja uznała, iż nie uwzględnia żądania będącej przedmiotem petycji w sprawie zmiany art. 30 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. – Karta nauczyciela w zakresie zasad wynagradzania nauczycieli będących osobami duchownymi.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Czerwcowe zmiany w Kościele świdnickim

Przemysław Awdankiewicz
Edycja świdnicka 27/2010

Jak co roku w czerwcu biskup świdnicki Ignacy Dec ogłosił zmiany personalne w strukturach Kościoła. W Wałbrzychu na emeryturę odchodzi jeden z najbardziej znanych księży w mieście - ks. inf. Julian Źrałko, mamy też wiele zmian wśród wikariuszy.

Księdza inf. Juliana Źrałkę, który po osiągnięciu wieku 75 lat odchodzi na emeryturę (nadal będzie jednak mieszkał na plebanii przy parafii św. Jerzego), zastąpi ks. Stanisław Przerada, dotychczasowy ojciec duchowny Wyższego Seminarium Duchownego Diecezji Świdnickiej, pełniący funkcję diecezjalnego egzorcysty. Wierni pożegnają też ks. Wojciecha Draba, wikariusza parafii NMP Nieustającej Pomocy w Wałbrzychu. Obejmie on wikariat w parafii Miłosierdzia Bożego w Świdnicy. Ze studiów w Rzymie wróci za to do Wałbrzycha ks. Tomasz Federkiewicz. Będzie wikariuszem w parafii pw. św. Jerzego w Wałbrzychu. Parafianie ze Szczawna-Zdroju z żalem będą żegnać ks. wikariusza Piotra Hebdę, który obejmie swoje pierwsze probostwo w parafii pw. św. Wawrzyńca w Budzowie (dekanat Ząbkowice Śląskie-Południe). Wierny parafialnym patronom pozostanie ks. Grzegorz Jakuszewski, który z dusznickiej parafii Świętych Apostołów Piotra i Pawła przyjedzie do wałbrzyskiej dzielnicy Podzamcze - również do parafii pw. Świętych Piotra i Pawła. W tejże parafii emeryturę spędzi ks. Józef Michalski. Ks. Mariusza Kubika, wikariusza parafii pw. św. Michała Archanioła w Mieroszowie czeka przeprowadzka do Wałbrzycha, do parafii pw. św. Barbary w Wałbrzychu, gdzie będzie wikariuszem. Z Wałbrzycha z parafii pw. św. Jerzego odejdzie do parafii Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Dusznikach-Zdroju wikariusz ks. Tomasz Michalski. Szczawno-Zdrój powita nowego wikariusza - z parafii pw. św. Anny w Ząbkowicach Śląskich przeniesie się tam ks. Ryszard Mucha. Przeprowadzka czeka również ks. Gabriela Mularza. Ten wikariusz z parafii Świętych Aniołów Stróżów w Wałbrzychu obejmie wikariat w parafii św. Michała Archanioła w Mieroszowie. Z Bożkowa do Wałbrzycha przenosi się ks. Piotr Mycan. Będzie on wikariuszem w parafii pw. Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Wałbrzychu. Na urlop zdrowotny skierowany został ks. Waldemar Potorski, rezydent parafii pw. Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Wałbrzychu. Ks. Tomasz Puślecki, dotychczasowy wikariusz parafii pw. Miłosierdzia Bożego w Świdnicy i dziennikarz Radia Rodzina, będzie teraz wikariuszem w parafii pw. Świętych Aniołów Stróżów w Wałbrzychu. W Wałbrzychu pozostanie ks. Paweł Szałek, wikariusz parafii pw. św. Barbary w Wałbrzychu, będzie teraz wikariuszem w parafii pw. Najświęteszj Maryi Panny Nieustającej Pomocy w Wałbrzychu. Ks. Rafał Śliwiński, wikariusz parafii pw. św. Wojciecha w Wałbrzychu, będzie za to wikariuszem w uzdrowiskowej parafii pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Szczawnie-Zdroju.
Pozostałe zmiany:

ks. Witold Baczyński, urlop naukowy - ust. rezydentem parafii pw. św. Stanisława i św. Wacława w Świdnicy (katedra)

ks. Paweł Bednarski, studia KUL - ust. wikariuszem parafii pw. św. Jadwigi w Bolkowie; dekanat Bolków

ks. Arkadiusz Chwastyk, studia Rzym - ust. rezydentem parafii pw. Królowej Różańca św. w Dzierżoniowie; dekanat Dzierżoniów

ks. Wojciech Dragan, diecezja rzeszowska - ust. wikariuszem parafii pw. Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Strzegomiu; dekanat Strzegom

ks. Krzysztof Iwaniszyn, wikariusz parafii pw. Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Strzegomiu - ust. ojcem duchownym WSD Świdnica

ks. Marcin Januszkiewicz, neoprezbiter - ust. wikariuszem parafii pw. Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Bożkowie; dekanat Nowa Ruda-Słupiec

ks. Michał Jelonek, neoprezbiter - ust. wikariuszem parafii pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa w Żarowie; dekanat Żarów

ks. Piotr Kos, studia KUL - ust. wikariuszem parafii pw. św. Anny w Ząbkowicach Śląskich; dekanat Ząbkowice Śląskie-Północ

ks. Roman Lubański, neoprezbiter - ust. wikariuszem parafii pw. Najświętszego Zbawiciela w Strzegomiu; dekanat Strzegom

ks. Krzysztof Ora, prefekt WSD - ust. Dyrektorem Wydziału Duszpasterskiego Świdnickiej Kurii Biskupiej

ks. Mariusz Sajdak, wikariusz parafii pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa w Żarowie - ust. wikariuszem parafii pw. św. Anny w Ząbkowicach Śląskich; dekanat Ząbkowice Śląskie-Północ

ks. Grzegorz Todorowski, wikariusz parafii pw. św. Jadwigi w Bolkowie - ust. wikariuszem parafii pw. św. Michała Archanioła w Bystrzycy Kłodzkiej; dekanat Bystrzyca Kłodzka

ks. Krzysztof Wereski, wikariusz parafii pw. Michała Archanioła w Bystrzycy Kłodzkiej - ust. wikariuszem parafii pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Polanicy-Zdrój; dekanat Polanica-Zdrój

ks. Michał Zwierzyna, wikariusz parafii pw. Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny w Złotym Stoku - ust. wikariuszem parafii pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Bielawie; dekanat Bielawa

Ogłoszone przez Ordynariusza diecezji świdnickiej zmiany weszły w życie 28 czerwca, to dzień przeprowadzki dla księży w diecezji.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Jestem od poczęcia

Rodzinny Piknik Misyjny na Kruczej

2018-06-18 15:46

Anna Buchar

Możliwość przymierzenia strojów z krajów misyjnych, quiz misyjny z nagrodami, gry i zabawy dla dzieci, konkursy i zawody sportowe, występy zespołu Mały Asyż i chóru parafialnego Borromeo, wystawa misyjna, grill, słodkości, a przede wszystkim dobra zabawa – w niedzielę, 17 czerwca w ogrodzie klasztornym ojców franciszkanów we Wrocławiu odbył się Rodzinny Piknik Misyjny.

Anna Buchar
Rodzinny Piknik Misyjny w ogrodzie klasztornym ojców franciszkanów

Piknik poprzedziła Msza św. sprawowana o godz. 10.00 w kościele św. Karola Boromeusza. W homilii o. Marian Melnyczuk - franciszkanin z Bołszowiec na Ukrainie, dzielił się swoim doświadczeniem posługi duszpasterskiej poza granicami Polski. Misjonarz zauważył, że w naszym życiu nie mamy częstej styczności z ziarnem, które zdaniem duchownego podobne jest do słowa. – Słowa, w których mówimy o dobroci, o miłości, o życzliwości i o przebaczeniu, bez uczynków są tylko pustymi słowami. Tak jak ziarno, które położone na stole nie przynosi plonu. Małe, acz proste słowa, stają się wielkim skarbem – dziełem, z którego chcą zaczerpnąć inni ludzie. Moi drodzy starajcie się nosić te dobre owoce, które daje nam Słowo Boże – mówił franciszkanin.

Po Eucharystii rodziny z dziećmi udały się do ogrodu klasztornego ojców franciszkanów, gdzie rozpoczął się zorganizowany przez wrocławską Grupę Misyjną Rodzinny Piknik Misyjny. - Celem wydarzenia jest rozpropagowanie i zachęcenie do działania na rzecz misji – mówi Halina Sasin, animator Grupy Misyjnej. – Tutaj każdy mógł znaleźć coś dla siebie, zarówno dla ciała, jak i dla ducha – dodaje.

Co cenne, do organizacji wydarzenia włączyły się wszystkie grupy działające przy parafii. – Cieszymy się, że mogłyśmy włączyć się w organizację tego wspaniałego przedsięwzięcia. Razem z Czesią, Grażyną i Krysią piekłyśmy ciasta, aby w ten sposób choć trochę przysłużyć się potrzebującym – mówi pani Teresa, z przynależącej do parafii gr. Ojca Pio i Rycerstwa Niepokalanej. Włączył się także posługujący w parafii o. Rafał Będkowski, który sam przebywał niegdyś na misjach w Uzbekistanie. Franciszkanin namalował kilka obrazów, z których uzyskany dochód przeznaczony zostanie na pomoc działaniom misyjnym.


CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem